غربت و آرامش یکطرفه؛ دلتنگی معنوی با خدا:
در علوم اعصاب، دوری از منبع دلبستگی، همان مسیرهایی را فعال میکند که درد فیزیکی؛ به همین دلیل غربت فقط یک حس نیست، یک جهتیابی عصبی است. در عرفان ابنعربی، بُعد، شرطِ ظهور شوق است: اگر آرامش نقطهای باشد، هر قدم خلاف، فاصله را محسوستر میکند. آیا آرامش نقطه است یا مسیر؟
راهکار:
غربت همیشه با فاصله جغرافیایی نمیآید؛ گاهی دور شدن از خودِ آرام، همان غربت است. در این متن، «یک سمت داشتن آرامش» به جبرِ جهت اشاره دارد: آرامش نقطهای است نه مسیر؛ شاید به همین دلیل هر قدمِ خلاف، آن را دورتر میکند.