آدمهای خیابان: غریبه یا آشنا؟:
مطالعات نشان داده در شهری با میلیونها نفر، احتمال دیدار دوبارهٔ دو غریبه به صورت تصادفی کمتر از یک در میلیون است. اما مغز ما برای یافتن الگو در اتفاقات تصادفی برنامهریزی شده – همان مکانیسمی که باعث میشود در چهرههای ناآشنا، ردِّ آشنایی را جستجو کنیم. آیا این توهمِ مغز نیست که به غریبهها هویتِ «آدمِ گمشدهٔ کسی» را میبخشد؟
راهکار:
این نگاه یادآور این است که هر غریبهای که میبینیم، برای کسی عزیزترین آدم دنیاست. شاید ارزش دارد گاهی به جای عبور ساده، به داستانهایی فکر کنیم که هر رهگذر در خود حمل میکند.