دعوا و قهر؛ اما غریبهشدن خط قرمز ماست:
مطالعات گاتمن نشان میدهد عامل طلاق نه «دعوا» بلکه «قطع عاطفی» است: وقتی یکی از طرفین بهجای پاسخ به تلاش ترمیم، سکوت میکند یا روی برمیگرداند. در نظریه بوون هم «بریدگی عاطفی» راهی برای کمکردن اضطراب رابطه است، اما غریبهشدن فقط علائم را میخواباند؛ ریشهی دلخوری دستنخورده میماند. پس قهر ممکن است نفسکشیدن باشد؛ بیتفاوتی زنگ خطر است.
راهکار:
این جمله یعنی دعوا و قهر جزوِ «بودن» است و غریبهشدن یعنی «نبودن». چهبسا هر غر زدن، یک درخواست پنهان برای دیدهشدن باشد؛ پس میتوان قهر را نه نشانهی ضعف رابطه، بلکه نشانهی زندهبودن رابطه دید، بهشرطی که بعد از فروکش کردن، حرف اصلی گفته شود.