تظاهر به شناخت در رابطهها:
آیا میدانستی مغز انسان در روابط جدید، شکاف بین واقعیت و خیال را با «سوگیری آشنایی» پر میکند؟ همان مکانیسمی که باعث میشود بعد از چند ملاقات احساس کنیم طرف مقابل را کاملاً میشناسیم – در حالی که فقط طرحی از خودمان را روی او میاندازیم. این توهم، ریشهٔ بسیاری از ناامیدیهای عاطفی است. سؤال تاو: آیا واقعاً میتوان کسی را شناخت، یا همیشه در حال حدس زدن هستیم؟
راهکار:
این جمله انگار از یک رابطهٔ ناتمام میگوید که هر دو طرف نقش بازی کردهاند. اگر احساس میکنی در رابطهای چنین وضعیتی داری، شاید وقتش رسیده که بهجای ادامهٔ نمایش، یک گفتگوی صادقانه دربارهٔ احساسات واقعی را شروع کنی – حتی اگر ترسناک باشد.