چرا زندگی ترسناک است؟ چون غولش پول است:
مطالعات «شفیر و مولاینیتن» روی ذهنیت کمبود نشان میدهد فقرِ ذهنی میتواند معادل از دست دادن ۱۳ تا ۱۴ نمره بهرههوشی باشد؛ یعنی وقتی پول دغدغه میشود، مغز همانقدر ظرفیت شناختی از دست میدهد که یک شب بیخوابی کامل. پس «غول پول» فقط بیرون نیست؛ دارد مستقیماً پردازش مغز را میبلعد. آیا راه فرار، کماهمیتکردن پول است یا بزرگشدن در برابر غول؟
راهکار:
این جمله ترس از زندگی را به «پول» گره زده است، اما میتوان آن را از زاویهای دیگر دید: پول معمولاً بزرگنمای ترسهای ماست، نه منشأ اصلی آنها. اگر غولِ زندگی پول است، شاید راهِ کوچککردنِ این غول، برنامهریزی مالی و ساختن احساس امنیت باشد؛ نه جنگیدن با سایهای که با اضطراب بزرگتر میشود.