چرا بعضی غمها با گذشت زمان همیشه میمانند؟:
واقعیت جالب: مغز انسان خاطرات احساسی قوی را با کمک آمیگدال (بخش پردازش احساسات) به صورت ماندگارتر ذخیره میکند. برخلاف خاطرات معمولی که با گذشت زمان کمرنگ میشوند، خاطرات غمگین عمیق میمانند چون با هورمون استرس کورتیزول پیوند میخورند. بنابراین «همیشه غمگین ماندن» یک نقص نیست، یک مکانیسم بقاست. اما آیا میتوان این خاطرات را بدون از دست دادن درسشان، از بار احساسی سبکتر کرد؟
راهکار:
این جمله به خوبی نشان میدهد که گذر زمان همیشه به معنای التیام نیست. اما روانشناسی میگوید: غم ماندگار اغلب به خاطر دلبستگی به آن خاطره است. شاید به جای تلاش برای فراموشی، بتوانیم به آن خاطره معنا ببخشیم و آن را به بخشی از روایت زندگیمان تبدیل کنیم. این کار از شدت رنج میکاهد.