غمگینی خدا

چرا آسمان شب سیاه است؟ نگاه شاعرانه به غمگینی خدا:

نکتهی جالب: طبق پارادوکس اولبرز، اگه جهان بینهایت و بیحرکت بود، شبها آسمون باید کاملاً روشن میبود؛ تاریکیِ شب در واقع دلیل انبساط کیهانه! نورِ ستارههای دور اونقدر کش اومده که به چشم ما نمیرسه. این یعنی شب، نه تاریکیِ مطلق، که اثرِ گذرِ زمان و دوریِ جهانیِ در حال گسترشه. پس اگه خدا دلش گرفته، شاید داره جهان رو از نو میسازه؟

راهکار:

این استعاره از زاویهای دیگر، روز را هم تفسیر میکند: اگر آسمان سیاه نشانهی غم خداست، روشنیِ روز نشانهی امید و آشتی اوست؛ پس هر سحر، وعدهی پایان یافتن شب است.