غمگین دخترونه

مردن آرزوها تو نوجوانی؛ درد دل دخترونه:

در روانشناسی نوجوانی پدیده‌ای داریم به اسم «خودسانسوری زودرس رویاها»؛ یعنی دختران نوجوان تحت فشار هنجارهای جنسیتی و ترس از قضاوت، آمال واقعی‌شان را پیش از آنکه امتحان کنند، دفن می‌کنند. جالب اینجاست که مطالعات fMRI نشان می‌دهد در این سن، آمیگدال (مرکز ترس) به محرک‌های اجتماعی سه‌برابر حساستر از بزرگسالی واکنش نشان می‌دهد، درحالی که قشر پیش‌پیشانیِ مهاری هنوز کامل نشده. نتیجه: رویاها قربانی ترسِ نهادینه‌شده می‌شوند. آیا نسل‌های قبلی هم همین بی‌رحمی را تجربه کردند؟

راهکار:

احساس خفگی آرزوها در نوجوانی شبیه پیله‌ای است که پروانه را خفه می‌کند، اما فشار پیله برای بال درآوردن لازم است. شاید آرزوهایت نمردند، بلکه در حال تغییر شکل به قدرت‌های تازه‌ای هستند که فقط از دل همین درد بیرون می‌آیند.