غم تازه شدن

و اندوه هیچ‌گاه به پایان نرسید
مثل درختی که هر روز میوه می‌دهد
شاید بگوییم درخت‌ها فصل بعدی میوه نمی‌دهند و برگ‌هایشان خزان می‌شود
اما در فصل که میوه می‌دهد اندوه تازه می‌شود
روی سفره‌های دلمان می‌نشیند
و من نمی‌دانم برای چنین اندوه عظیمی چه کسی را مقصر بدانم؟️