غم شیرین عاشقانه؛ شادیِ متناقضِ جانم:
در روانشناسی به این حالت «هیجان مختلط» میگویند؛ جایی که غم و شادی همزمان فعال میشوند. پژوهشها نشان میدهد اشک ریختن در موقعیتهای عاطفی مثبت، اکسیتوسین و اندورفین آزاد میکند و سیستم پاراسمپاتیک را آرام میسازد. در ادبیات عرفانی هم «حزن عاشقانه» مسیر اتصال است، نه فقدان. به همین دلیل سوگِ معشوق میتواند لذتبخش باشد.
راهکار:
این همان تجربهٔ «هیجان مختلط» است؛ مغز میتواند غم و شادی را همزمان پردازش کند، برای همین سوگ عاشقانه گاهی لذتبخش میشود.