غم و سکوت

غم و سکوت؛ وقتی زمانه تو را خاموش می‌کند:

در روان‌شناسی سوگ، «سکوت سوگ» یک پاسخ عصبی شناخته‌شده است: فشار هیجانی شدید فعالیت ناحیه بروکا (مرکز تولید زبان) را کاهش می‌دهد و مغز برای صرفه‌جویی شناختی، بیان کلامی را محدود می‌کند. همین مکانیسم در تروما با افت کلام و افزایش هورمون استرس دیده می‌شود؛ پس سکوت گاهی نه خالی‌بودن، بلکه پر شدن از بار پردازش‌نشده است.

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: سکوت در برابر غم زمانه نه نشانه ضعف، بلکه فیلتر کردن درد برای ادامه دادن است. گاهی نوشتن یک جمله از آنچه پشت سکوت مانده، همان شکستن سکوت کوچک است.