غم و غصه شب

تنهایی نیمه شب: غصه‌ای که سراغت می‌آید:

مطالعات نشون میده که ساعت ۳ تا ۴ صبح اوج ترشح ملاتونین و پایین‌ترین سطح سروتونین است؛ یعنی مغز در آسیب‌پذیرترین حالت برای نفوذ افکار منفی و حس تنهایی قرار می‌گیره. این دقیقاً همون پنجره‌ای است که غصه‌ها بیدار می‌شوند و «کسی» بودنشان را فریاد می‌زنند. چه طور می‌توان این بازه را به جای میدان جنگ با ذهن، به فرصتی برای خودآگاهی تبدیل کرد؟

راهکار:

این جمله انگار از دل تنهایی و سکوت شب زاده شده. می‌توانی آن را ادامه‌ای برای یک شعر بلندتر یا شروع یک داستان کوتاه در نظر بگیری. مثلاً تصور کن «نیمه‌شبی» خودش یک شخصیت است که فقط در تاریکی سراغ آدم می‌آید.