رفتن همه و ماندن غم: نگاهی به تنهایی:
آیا میدانید در روانشناسی به این پدیده «سوگ پیشدستانه» میگویند؟ مغز انسان حتی قبل از وقوع فقدان، از طریق مدارهای «جلوگیری از دلبستگی» خود را برای جدایی آماده میکند. پژوهشها نشان داده افرادی که زیاد به «رفتن دیگران» فکر میکنند، در واقع سطح بالاتری از اضطراب دلبستگی دارند. این نگرش باعث کاهش کیفیت روابط فعلی میشود، چون مغز مدام سیگنال «آمادهباش برای جدایی» میفرستد. چه میشود اگر بهجای تمرکز بر پایان، بر لحظههای اکنون سرمایهگذاری کنیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: غم موندن نشوندهنده عمق عشق و دلبستگیست. شاید بهتره بهجای ترس از رفتن، از لحظههایی که با هم هستید لذت ببرید. هر رفتنی درسی برای قدرشناسی از زمان حال داره.