زندگی کوتاه است، پس غم خوردن چه سودی دارد؟:
آیا میدانستی طبق تحقیقات عصبشناسی، مغز انسان هنگام غمگینی دوپامین کمتری ترشح میکند و این کاهش بهمرور توانایی لذت بردن از لحظات حال را تحلیل میبرد؟ دقیقاً همانطور که یک قرص ضدافسردگی قدیمی (MAOI) اگر همزمان با پنیر مصرف شود باعث بحران فشار خون میشود، غم مزمن نیز تعادل شیمیایی مغز را به هم میزند و چرخهای از ناراحتیهای بیپایان میسازد. پس شاید سوال اصلی این باشد: چطور میتوان بدون انکار غم، اجازه نداد روزها را ببلعد؟
راهکار:
این نگاه یادآور «نظریه لذت» اپیکوریان است که میگفتند غم طولانی آنقدر لذت را کاهش میدهد که اصلاً ارزشش را ندارد. میتوانی یک لیست از ۵ لحظهای که امروز باعث لبخندت شد بنویسی تا ذهنت به جای نشخوار غم، روی شادیهای ریز تمرکز کند.