دفن در خیالات؛ فرار از واقعیت یا آزمایشگاه خلاقیت؟:
مغز انسان بهطور متوسط ۴۷٪ از ساعات بیداری را در «حالت پیشفرض» (شبکه ذهنی) میگذراند؛ همان جایی که خیالپردازی، برنامهریزی آینده و مرور خاطرات رخ میدهد. جالب اینجاست که همین شبکه در افراد خلاق و هنرمند فعالتر است، اما در افرادی با افسردگی مزمن بیشفعال میشود و به نشخوار فکری تبدیل میگردد. آیا این دفن شدن در خیالات، مرز باریک بین خلاقیت و فرورفتن در غم است؟
راهکار:
شاید این گوشهی خیالات نه یک زندان، که یک آزمایشگاه شخصی برای ساختن داستانها و ایدههای نو باشد. هر خیال میتواند سرآغاز یک مسیر جدید باشد.