غم های شب

شب و قصه‌گویی غم‌ها به ماه:

میدانستید نور ماه آن‌قدر ضعیف است که مغز در شب تولید سروتونین را کم و فعالیت آمیگدال را زیاد میکند؛ همان بخشی که غم و ترس را پردازش میکند. یعنی غم‌ها نیمه‌شب واقعاً بلندتر حرف می‌زنند؛ این استعاره‌ی شاعری، یک واقعیت عصب‌شناسی است. ماه اما هیچ قصه‌ای را قضاوت نمی‌کند؛ به همین دلیل بشر از هزاران سال پیش رازهایش را به ماه می‌گفت.

راهکار:

به‌جای اینکه فقط ماه قصه‌هایت را بشنود، یک شب قصه‌ها را بنویس؛ دیدنشان روی کاغذ، گاهی اولین قدم برای خواباندنشان است.