تکرار غمهای فراموششده در زندگی:
در روانشناسی عصبی، هیپوکامپ خاطرات دردناک را هنگام خواب REM سرکوب میکند، اما این سرکوب میتواند به بازآفرینی ناآگاهانهی همان الگوها در بیداری منجر شود. پدیدهای به نام «حافظه وابسته به حالت» باعث میشود دردهای فراموششده را در بسترهای هیجانی مشابه دوباره تجربه کنیم. جالب نیست که مغز برای محافظت از ما، گاهی خودش تلهای نامرئی میسازد؟
راهکار:
غمهایی که مدام تکرار میشوند، اغلب بخشهای حلنشدهی روان ما هستند. شاید بهجای تلاش برای فراموشی، روبهرو شدن آگاهانه با آنها و پذیرش وجودشان، آنها را به تجربههایی بیآزار تبدیل کند.