جای خالی یک نفر از صد نفر بیشتر به چشم میآید:
آیا میدانید که مغز انسان برای تشخیص غیبت، مدارهای عصبی قدرتمندتری نسبت به تشخیص حضور دارد؟ این پدیده «سوگیری به فقدان» نام دارد و ریشه در مکانیسم بقا دارد. شاید دلتنگی یک پردازش نورولوژیک عمیق باشد، نه فقط یک حس عاطفی. به نظر شما چرا این مکانیسم در روابط عاطفی بهجای تهدیدهای فیزیکی فعال میشود؟
راهکار:
این جمله نشان میدهد که عمق یک رابطه، تنهایی در میان جمع را تشدید میکند. بهجای سرزنش خود، میتوانی این حس را نشانهای از ارزش آن رابطه بدانی و از آن برای درک بهتر نیازهای عاطفیات استفاده کنی.