غم، تنها دارایی در جهان پلید:
در فلسفه، غم اغلب نه بهعنوان فقدان، بلکه بهعنوان مواجهه با حقیقت وجود در نظر گرفته میشود. فیلسوفانی مثل کییرکگور معتقد بودند اضطراب و غم، نشانههای آگاهی انسان از آزادی و انتخابهای نامحدودش هستند. این احساس، سنگ بنای بسیاری از جنبشهای اگزیستانسیالیستی شد. آیا این غم، میتواند موتور محرک خلاقیت باشد؟
راهکار:
نگاه فلسفیای که در این متن هست رو میتونید با خواندن آثار افرادی مثل آلبر کامو یا شاعران سبک اگزیستانسیالیست فارسی عمیقتر کنید.