غمی در استخوانم میگدازد

غمی در استخوان؛ شعر کوتاه هوشنگ ابتهاج:

پدیده‌ای به نام «الکسیتیمیا» توضیح می‌دهد بعضی احساس‌ها پیش از رسیدن به زبان، در بدن به‌صورت فشار، سنگینی یا گدازش حس می‌شوند؛ مغز نیز درد عاطفی را در مناطقی پردازش می‌کند که با درد جسمانی هم‌پوشانی دارد. شعر ابتهاج همین هم‌پوشانی را با «استخوان» مکان‌مند می‌کند.

راهکار:

این سکوت و گدازش، خودش نوعی زبان است؛ وقتی غم از واژه‌ها جلو می‌زند، بیشتر در بدن شنیده می‌شود تا در جمله‌ها. شعر ابتهاج همین را با «استخوان» ملموس می‌کند: احساسی که هنوز نام ندارد، اما جا دارد.