احساس تنهایی: وقتی دور و پشت‌مان خالی است:
در روانشناسی، «خلاء اگزیستانسیل» احساس پوچی ناشی از نبود معناست، اما این متن یک خلاء دوگانه جغرافیایی-اجتماعی را نشان می‌دهد: ترس از آینده‌ای تهی (دور) و فقدان پشتوانه امن (پشت). جالب است که در بسیاری از فرهنگ‌ها، «پشت خالی» نفرین محسوب می‌شود، چون فرد را در برابر تهدیدات ناپیدا آسیب‌پذیر می‌کند. شما این خلاء را بیشتر در کدام سو احساس می‌کنید؟
راهکار:
این حسِ خلاءِ دوطرفه، شبیه مفهوم «اضطراب اگزیستانسیل» است؛ ترس از تهی‌بودنِ آینده (دورمان) و ناامنی از نداشتن پشتیبان (پشت‌مان). شاید نوشتن نامه‌ای به آن «پشت خالی»—چه یک شخص، چه یک آرزو—بتواند این فضای خالی را کمی ملموس‌تر و قابل مدیریت‌تر کند.