غم دوری از امیر

دلنوشته‌ای برای پناه، ستاره و امیر؛ منتظر من بمانید:

در روان‌شناسی سوگ، پدیده «ادامه پیوند» نشان می‌دهد بازماندگان اغلب با عزیز ازدست‌رفته گفت‌وگوی درونی دارند و حتی برای پیوستن به او خیال‌پردازی می‌کنند. مغز در غیاب حضور فیزیکی، ردپای عصبی آن‌ها را چنان فعال نگه می‌دارد که احساس نزدیکی واقعی می‌شود؛ این تخیل نه انکار، بلکه راهی برای تنظیم هیجانی است.

راهکار:

این جمله در مرز میان غم و امید ایستاده است؛ ذهن برای تاب‌آوری، غیاب را به انتظارِ دیدار بدل می‌کند تا از فروپاشی هیجانی جلوگیری کند و پیوند عاطفی را زنده نگه دارد.