غم بی‌کسی

روزی که نباید بدون تو می‌گذشت؛ دلتنگی و استرس دوری:

دلتنگی فقط حس نیست؛ مغز در عاشقی دوپامین و اکسی‌توسین ترشح می‌کند، همان مدارهایی که در اعتیاد فعال می‌شوند. وقتی معشوق حضور ندارد، این مدارها مثل «سندرم ترک» عمل می‌کنند و اضطراب، فشار قفسه سینه و بی‌قراریِ متن را می‌سازند. پس استرسِ تو کاملاً فیزیولوژیک است؛ بدن دارد ترک یک ماده‌ی طبیعی را تحمل می‌کند. چرا مغز برای آرام شدن دوباره به همان خاطره‌ها برمی‌گردد؟

راهکار:

یک نگاه دیگر: این متن فهرستِ «زندگی‌ای است که بدون او هم دارد اتفاق می‌افتد»؛ همان «نبایدها» شدند و تو هنوز اینجایی. دلتنگی در اینجا نه پایان عشق، که ضربانِ ادامه‌دارِ بودن است؛ حتی استرسِ قلبت دارد زندگی را ثابت می‌کند.