غم به وسعت دریا

غمی به وسعت دریا؛ اندوهی نشسته در درون:

در علوم اعصاب، «برچسب‌گذاری عاطفی» یعنی نام‌گذاری دقیق هیجان، فعالیت آمیگدال را کاهش و نقش قشر پیش‌پیشانی را پررنگ می‌کند. شعر با تبدیل غم مبهم به تصویر دریایی، همین کار را در سطح فرهنگی انجام می‌دهد: هیجان را قابل دیدن و بنابراین قابل مدیریت‌تر می‌کند. آیا غم شما هم وقتی تصویر پیدا می‌کند، کوچک‌تر می‌شود؟

راهکار:

این بیت غم را مثل دریا فرض می‌کند؛ اما دریا هم جزر و مد دارد. می‌توان غم را نه دیواری بی‌پایان، بلکه اقلیمی با جزر و مد دید که گاهی عقب می‌نشیند و فضا برای نفس کشیدن باز می‌کند.