پاسخ به غم از دست دادن آنهایی که جان دادند:
تحقیقات نشان میدهد مغز انسان در مواجهه با مرگ نابرابر، دوپامین را سرکوب میکند تا از لذت بردن «بازمانده» جلوگیری کند. این مکانیسم تکاملی، در واقع طنز تلخی است: هرچه بیشتر برایشان غصه بخوری، کمتر میتوانی زندگیای را که برایش جان دادند، تجربه کنی. آیا این غم، آنها را زنده نگه میدارد یا تو را در گورستان ذهن زندانی؟
راهکار:
این پرسش، ریشه در «گناه بازمانده» دارد: احساسی که پس از تراژدی، زندهماندن را خیانت میداند. راهکار عملی: یک نامه به آن عزیزان بنویس و در آن بگو چگونه زندگیات را وقف ارزشهایشان میکنی. سپس نامه را بسوزان یا در جایی مقدس دفن کن. این آیین، بار روانی را به عمل تبدیل میکند.