انتظار برای پایان؛ دود پوچی در سیگار:
آیا میدانستی که مغز انسان در انتظار یک رویداد منفی، دوپامین و کورتیزول را همزمان ترشح میکند؟ این کوکتل شیمیایی باعث میشود هم حس اضطراب داشته باشی و هم نوعی وابستگی به همان انتظار. در واقع، «انتظار برای پایان» خودش به یک عادت عصبی تبدیل میشود. چرا که مغزت عدمقطعیت را بدتر از یک نتیجه بد میداند. پس شاید پایان واقعی، همان لحظهای است که دیگر منتظر هیچ چیز نباشی. 🚬
راهکار:
این جمله مثل دود سیگار، لحظهای معلق میماند و بعد محو میشود. شاید پایان همان چیزی نیست که منتظرش هستی؛ شاید خود انتظار، پایان هر خیالی است که تو را زنده نگه داشته.