دلتنگی برای زنده‌هایی که بدون عشق بزرگ شدند:
نکته‌ای که شاید از دید پنهان بماند: تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده کودکانی که در سال‌های اولیه زندگی (۰ تا ۳ سالگی) دچار محرومیت عاطفی می‌شوند، آمیگدال (مرکز ترس و استرس) مغزشان تا ۳۰٪ بزرگ‌تر از حد طبیعی رشد می‌کند. این یعنی زخم بی‌عشقی نه فقط روانی، که فیزیکی و مادام‌العمر است. آیا جامعه ما به اندازه کافی برای پیشگیری از این «مرگ تدریجی» سرمایه‌گذاری می‌کند؟
راهکار:
این نقل‌قول به یک حقیقت روان‌شناختی تلخ اشاره دارد: کودکانی که در محیط فاقد دلبستگی امن بزرگ می‌شوند، در بزرگسالی با چالش‌های عمیق عاطفی روبرو می‌شوند. تحقیقات هارلو روی میمون‌ها و نظریه دلبستگی بالبی نشان می‌دهد که فقدان عشق در دوران شکل‌گیری شخصیت، زخم‌هایی ماندگارتر از مرگ ایجاد می‌کند. شاید بتوان این جمله را به‌عنوان یادآوری برای توجه به نیازهای عاطفی کودکان امروز تفسیر کرد.