غم آرزوی برآورده نشده

قانون ناعادلانه دنیا: آرزوی من، لذت دیگری:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام 'سوگیری مقایسه اجتماعی' وجود دارد: وقتی آرزوی ما توسط دیگری محقق می‌شود، دوپامین مغز ما کاهش می‌یابد چون پاداش را به خود اختصاص نمی‌دهیم. جالب اینجاست که خود فرد موفق هم ممکن است دچار 'ناسازگاری لذت' شود - یعنی شیرینی آن آرزو برای او هم کوتاه‌مدت است. پس شاید سوال این نباشد که چرا شیرینی از آن دیگریست، بلکه چرا ما آن را به عنوان معیار خوشبختی انتخاب کرده‌ایم؟

راهکار:

اگر شیرینی تعبیر آرزویت از آن دیگری است، یعنی هنوز آن آرزو مال تو نبوده. شاید وقتش باشد آرزویی بکنی که فقط خودت می‌توانی تعبیرش کنی - آرزویی که مسیرش به دست خودت است، نه به دست تقدیر.