خستگی از فردای تکراری؛ وقتی امروز و دیروز یکیاند:
در فیزیک، «فرضیهٔ بازگشت ابدی» نیچه و پوانکاره میگوید در جهانی بینهایت، هر وضعیت دقیقاً تکرار میشود. پس این خستگی، شاید نه از فردا، که از بینهایتِ «امروز» است. آیا ترس از تکرار است یا از این که تکرار، معنا را میزداید؟
راهکار:
این حس عمیق، در فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم با مفهوم «تکرار» و «پوچی» بررسی شده. آلبر کامو در «اسطورهٔ سیزیف» میگوید شجاعت واقعی، تصدیق این تکرار و ادامهدادن است. شاید نوشتن دقیقِ همان «شکل دیروز» که فردا را خسته میکند، اولین قدم برای شکستن چرخه باشد.