انتظار بعد از قهر: دوستی مجدد یا انتظار برای خطا؟:
در روانشناسی، «سوگیری تأیید» باعث میشود پس از یک درگیری، فقط به دنبال شواهدی بگردیم که اشتباه طرف مقابل را ثابت کند. این مکانیسم ذهنی، آشتی را تقریباً غیرممکن میسازد، چون ما را در حالت دفاعی و قضاوتگر قفل میکند. آیا این انتظار برای «غلط کردن»، خودش یک خطای راهبردی در حفظ رابطه نیست؟
راهکار:
این نگاه میتواند یک چرخه انتقامجویانه ایجاد کند. شاید یک «بازنگری خلاقانه» این باشد: به جای انتظار برای خطای طرف مقابل، روی تعریف جدیدی از مرزهای رابطه بعد از آشتی تمرکز کنید. چه قوانین نانوشتهای باید تغییر کند تا این بار رابطه سالمتری بسازید؟