اشتباه رایج در خوانش شعر حافظ:
مغالطه‌ای به نام «سفسطه‌ی نقل به مضمون» وجود دارد که در آن تغییر کلمات، معنا را مخدوش می‌کند. در اینجا، با جابجایی ابیات حافظ، یک گزاره ناامیدکننده ساختگی ساخته شده، در حالی که حافظ در هر دو غزل اصلی بر گذرا بودن غم و امیدواری تأکید دارد. آیا ما هم گاهی با برش زدن سخنان دیگران، معنای جدیدی می‌سازیم؟
راهکار:
این دو بیت از دو غزل کاملاً متفاوت حافظ هستند که به اشتباه پشت سر هم خوانده شده‌اند. بیت اول از غزلی با مطلع «دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند» و بیت دوم از غزلی با مطلع «صبح است دامن کوه و دره دود می‌کشد» است. بهتر است هر غزل را کامل بخوانید تا مفهوم واقعی آن را درک کنید.