غلبه بر عشق قدیمی

پذیرش جدایی و خنثی‌سازی توهم فاجعه:

بر اساس پژوهش‌های دانیل گیلبرت، خطای پیش‌بینی عاطفی باعث می‌شود شدت و طول اندوه پس از یک فقدان را تا حدود دو برابر بیش از حد واقعی تخمین بزنیم. مغز بلافاصله «سیستم ایمنی روانی» را فعال می‌کند و بدون قصد آگاهانه، خاطرات بدِ رابطه را پررنگ‌تر از لحظات خوش پردازش می‌نماید تا بقا حفظ شود. به همین دلیل است که بسیاری از واکنش‌های ابتدایی به جدایی، بیش از آنکه بازتاب واقعیت باشند، اثر پیش‌فرض دفاعی ذهن‌اند.

راهکار:

این جمله یک بازقاب‌بندی ذهنی است؛ روان‌شناسان به آن «خطای پیش‌بینی عاطفی» می‌گویند. مغز هنگام جدایی، درد را بزرگ‌تر و ماندگارتر از واقعیت برآورد می‌کند، درحالی‌که به مرور خاطرات منفی را پررنگ‌تر می‌کند تا تعادل برگردد.