هنر یاد امام زمان در شلوغی شهر:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که مغز انسان در محیطهای شلوغ و پرسر و صدا، بهطور طبیعی به حالت «بقا» میره و تمرکز روی امور متعالی رو سختتر میکنه. این یعنی یادآوری یک مفهوم معنوی در دل آشفتگی شهری، واقعاً نیاز به یک «سوئیچ ذهنی» فعال داره که خلاف جریان پیشفرض مغز عمل میکنه. بهقولی، این کار مثل مدیتیشن در ایستگاه مترو میمونه. سوال اینجاست: آیا این «هنر» با تمرین به یک عادت ناخودآگاه تبدیل میشه؟
راهکار:
این جمله رو میشه برعکسش هم دید: شاید هنر واقعی اینه که توی جمکران هم یاد آدمهای توی شهر باشی. یعنی ارتباط با امام زمان نباید آدم رو از دیگران جدا کنه، بلکه باید بهش یاد بده چطور توی شلوغی شهر هم مهربون باشه.