حسادت به زائران امام حسین و حسرت زیارت کربلا:
در روانشناسی، حسادت خوشخیم و بدخیم داریم؛ حسادت خوشخیم دقیقاً حسرتِ تجربهی دیگری است و برخلاف نوع بدخیم، انگیزهی نزدیکشدن و جبران را بالا میبرد. دیدن حال خوب زائران میتواند مسیر پاداش مغز را فعال کند، انگار خودمان در حال برنامهریزی برای همان تجربهایم. در سنت عرفانی این حالت «غبطه» نام دارد نه حسد؛ غبطه یعنی آرزوی نعمتِ دیگری بدون آرزوی زوالش.
راهکار:
این حسادت را میشود قطبنمای دل خواند: نشان میدهد که زیارت برای تو فقط یک سفر نیست، بلکه تجربهای هویتی و نزیسته است. شاید همین حسرت، خودش نوعی زیارت از راه دور است.