حرفای پشت سر: غیبت یا عقده حقارت؟:
در روانشناسی اجتماعی، غیبتکنندهها اغلب دچار «مقایسه اجتماعی نزولی» هستند؛ یعنی چون نمیتوانند خودشان را بالا بکشند، با پایین کشیدن دیگران برای چند دقیقه احساس برتری میکنند. پژوهشها نشان داده شنیدن یا گفتن غیبت، فعالیت مراکز پاداش مغز را بالا میبرد و همین آن را اعتیادآور میکند. جالبتر اینکه مغز اطلاعات منفی درباره دیگران را بهتر از تعریف به خاطر میسپارد، چون در گذشته تشخیص تهدید اجتماعی برای بقا حیاتی بود.
راهکار:
از نگاه روانشناسی، حرف پشت سر اغلب بازتاب ناتوانی گوینده در بیان مستقیم یا رقابت درونی خودش است، نه گزارشی از واقعیت شما. به همین دلیل، بیاعتنایی همراه با اعتمادبهنفس معمولاً از هر واکنش مستقیمی مؤثرتر است.