عشق یعنی جهان غایب و تو حاضر:
در نوروساینس، عشق مزمن باعث کاهش فعالیت شبکه پیشفرض مغز (DMN) میشود؛ همان شبکهای که خودآگاهی و نشخوار فکری را مدیریت میکند. در غیاب این شبکه، 'جهان' واقعاً محو میشود و فقط معشوق میماند. سوال: آیا این حالت شبیه مدیتیشن عمیق نیست؟
راهکار:
اگر عشق یعنی غیبت جهان، پس هر بار که عاشق میشویم، جهانی میسازیم که فقط دو نفر در آن حضور دارند.