نبودنت رو به هیچکس نمیفروشم:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که مغز هنگام دوری از معشوق، همان مسیرهای دوپامینی اعتیاد به مواد مخدر رو فعال میکنه. یعنی «نبودن» کسی که دوستش داری، واقعاً مثل یک سندروم ترک عمل میکنه. این یعنی جملت صرفاً احساسی نیست، یک واکنش بیولوژیک عمیق رو هم در خودش داره. سوال: آیا پذیرش این وابستگی، قدرت عشق رو بیشتر میکنه یا آسیبپذیری ما رو؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: گاهی نبودن یک نفر، حضور همه دنیا رو پررنگتر میکنه. یعنی اون غیبت تبدیل میشه به معیار ارزش برای بقیه حضورها. به این فکر کن که چه ویژگی در اون شخص هست که حتی نبودش باارزشتر از بود بقیهست.