دست کم گرفتن من، مقدمه یه غافلگیری قشنگه:
مغز طوری برنامهریزی شده که وقتی انتظار پایین است، هر موفقیتی دوپامین بیشتری ترشح میکند؛ به این میگویند خطای پیشبینی پاداش. در آزمایشها، افرادی که دستکم گرفته میشوند، بعد از برد، فعالیت جسم مخططشان تا ۲۰٪ بیشتر از کسانی است که از قبل برنده فرض میشدند. غافلگیری واقعاً فقط ادبی نیست، یک میانبر عصبی است.
راهکار:
این جمله در واقع یک بازی روانی با انتظار است؛ تو داری فاصله بین تصور طرف مقابل و واقعیت را به نفع خودت تبدیل میکنی. جذابیتش دقیقاً در همین برهم زدن پیشبینی است، نه فقط در خود غافلگیری.