گفتگو با قبرستان

گفت‌وگوی عاشق یک‌طرفه با قبرستان؛ درد عاشقی و مرگ:

لیمرنس واژه‌ای است که دوروتی تنوف در ۱۹۷۹ برای عشق وسواسی یک‌طرفه ابداع کرد؛ در این حالت فعالیت قشر پیش‌پیشانی کاهش و ترشح دوپامین افزایش می‌یابد، درست مانند اعتیاد به مواد. از منظر تاریخی، قبرستان در شعر فارسی فقط جای مرگ نیست؛ فضایی بوده برای گفت‌وگو با خود، چون سنگ‌ها قضاوت نمی‌کنند. چرا عشق یک‌طرفه از مرگ واقعی هم سخت‌تر فراموش می‌شود؟

راهکار:

در روانشناسی به این حالت «عشق یک‌طرفه» یا لیمرنس می‌گویند؛ مغز در این وضعیت دوپامین ترشح می‌کند و دردش شبیه ترک اعتیاد است. جالب اینجاست که این درد معمولاً بیش از آنکه به معشوق واقعی ربط داشته باشد، به تصویری که در ذهن ساخته‌ای وابسته است.