گفتار نیک پندار نیک کردار نیک

سه‌گانه زرتشتی: گفتار نیک، پندار نیک، کردار نیک:

در روان‌شناسی شناختی، ناهماهنگی بین گفتار و کردار همان‌جاست که مغز واکنش استرس نشان می‌دهد؛ حتی دروغ عادت‌شده به‌عنوان خطای پیش‌بینی ثبت می‌شود. در فلسفه زرتشتی این سه‌گانه یک سیستم سایبرنتیک اخلاقی بود: هر جزء بازخورد جزء دیگر را کنترل می‌کند. اگر فقط کردار نیک باشد ولی پندار نیک نباشد، سیستم چقدر دوام می‌آورد؟

راهکار:

این سه‌گانه در اوستا با مفهوم اَشه (نظم راستین) پیوند دارد؛ می‌توانید آن را یک حلقه بازخوردی ببینید: ناهماهنگی گفتار و کردار، پندار را دچار خطای شناختی می‌کند. ردگیری تعارض‌های کوچک روزانه در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند نسخه مدرن این ایده باشد.