گالری و چتها؛ سند زندهی تغییر آدمها:
مغزت هر بار خاطرات قدیمی رو مرور میکنه، مثل یه فایل Word دوباره ذخیرهشون میکنه و با اطلاعات امروزت ویرایش میکنه. واسه همینه که آدمای تو عکسها برات غریبه شدن: نسخهای که الان یادت میاد دیگه اون نسخهی اصلی نیست. تو روانشناسی بهش میگن «بازتحکیم حافظه»؛ یعنی ما هر بار به یاد آوردن، داریم خاطره رو بازنویسی میکنیم. عملاً داری با یه کپی از یه کپی حافظهات حرف میزنی. حالا فکر کن کدوم خاطرت واقعاً دستنخورده مونده؟
راهکار:
شاید آدمای قدیمی تو چشم تو عوض شدن، ولی جالبه بدونی خودت هم از نگاه اونا یه آدم کاملاً جدیدی. یه تست بامزه: اسکرینشات یه چت قدیمی رو برای همون طرف بفرست و ازش بپرس «ببین، به نظرت من از اون موقع چیام عوض شده؟» جوابش میتونه آینهی جالبی باشه.