فشار زندگی مثل آغوش خدا

صبر در برابر رنج های زندگی: حکمت خدا در آغوش مهربانش:

فشار فیزیکی ملایم، مانند در آغوش کشیدن، ترشح اکسی‌توسین و اندورفین را افزایش می‌دهد که درد را کاهش می‌دهد. شاید تمثیل «فشار زندگی به آغوش خدا» بازتابی ناخودآگاه از این سازوکار زیستی برای التیام باشد. در روانشناسی، بزرگترین رشدها اغلب پس از تحمل فشارهای عمیق رخ می‌دهد (رشد پس از سانحه). آیا تا به حال به این هم‌راستایی میان استعاره و زیست‌شناسی فکر کرده‌اید؟

راهکار:

صبر، انفعال نیست؛ فرایندی فعال برای جستجوی معنای پنهان در رنج است. درست مثل عضله‌ای که تحت فشار قوی‌تر می‌شود، روح شما نیز در این آغوش الهی، نه خرد، که ورزیده می‌شود. گویی فشار زندگی، وزنه‌ای نامرئی برای ساختن روحیه‌ای مقاوم‌تر است.