تمسخر متفاوت بودن در شهر لنگها:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «مارپیچ سکوت» میگویند: وقتی اکثریت رفتاری ناهنجار را عادیسازی کنند، اقلیتِ سالم برای فرار از تمسخر سکوت میکند و بهمرور همان رفتار را میپذیرد. آزمایش همنوایی اَش نیز نشان داد ۷۵٪ افراد حداقل یکبار پاسخ درست را فدای نظر غلط جمع میکنند. طنز تلخ ماجرا اینجاست: در شهر لنگها، راستراهرفتن نه یک توانایی، بلکه تهدیدی برای هویت جمعی است.
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «نابهنجاریِ هنجار» خواند: وقتی اکثریت روی یک انحراف توافق کنند، آن انحراف به معیار ارزیابی بدل میشود و فرد سالم، یاغی به نظر میرسد. پس خنده جمعیت نه نشانه ضعف فرد راستقامت، بلکه نشانه شکنندگی هنجار بیمار آنهاست. این دیدگاه میتواند به نوشتهای کوتاه درباره بهای دیدهشدنِ تفاوت تبدیل شود.