بزرگترین اشتباه زندگی: فرصت دادن به آدمهای بیارزش:
این الگو در علوم شناختی «مغالطهٔ هزینهٔ از دسترفته» نام دارد: مغز برای توجیه انرژیای که صرف کسی کردهایم، ارزش او را در ذهنمان بالا میبرد؛ حتی اگر رفتار او هیچ ارزشی اثبات نکرده باشد. پژوهشهای روانشناسی اقتصادی هم نشان میدهد که انسانها برای جلوگیری از هدررفتن سرمایهٔ احساسی، به آدمهای نامناسب بیشتر وابسته میشوند. نتیجهٔ تلخ این است: فرصت دادنِ مکرر، گاهی نه عشق، که اعتیاد به جبران سرمایه است.
راهکار:
شاید این اشتباه نبود، بلکه یک آزمایش طبیعی بود: تو به او فرصت ندادی تا ارزشمند شود، بلکه فرصت گرفتی تا ببینی چه کسی ارزشِ مهربانیات را نمیفهمد. حالا دیگر میدانی که بیارزشی، پیش از اینها در او بود؛ فرصتِ تو فقط پرده را کنار زد.