روانشناسِ کوهدرد؛ شنوندهٔ درد دیگران:
در روانشناسی بالینی، «خستگی دلسوزی» و «ترومای نیابتی» مستندند: مغز با شنیدن مکرر درد دیگران الگوهای استرس را شبیهسازی میکند و درمانگر میتواند بدون تجربهٔ مستقیم حادثه علائم استرس پس از سانحه پیدا کند. یونگ «درمانگر زخمخورده» را توصیف کرد؛ زخمی که ابزار درمان است، اگر پانسمان نشود فرسودگی میسازد.
راهکار:
تصویر «کوه درد» پارادوکس همدلی بیمرز را نشان میدهد: هرچه ظرف پذیرش درد دیگران وسیعتر باشد، بدون دریچهٔ تخلیه، همان ظرف به مخزن درد تبدیل میشود. شنوندهٔ حرفهای هم گاهی نیاز دارد شنیده شود؛ مرزگذاری هیجانی و حمایت متقابل بخشی از حرفهگری است، نه ضعف.