فرسودگی در کمک کردن

خودم غرق شدم؛ نجات دیگران و سندرم ناجی:

«سندرم ناجی» و «هم‌وابستگی» توضیح می‌دهند چرا بعضی‌ها با حل مشکلات دیگران از مواجهه با خلأ خود فرار می‌کنند؛ مغز برای قهرمان‌شدن پاداش دوپامینی می‌دهد، حتی وقتی هزینه‌اش فرسودگی است. مرز سالم کجا کشیده می‌شود؟

راهکار:

این جمله پارادوکس «قهرمانِ غرق‌شده» است: نجات بی‌مرز معمولاً به وابستگی و فرسودگی تبدیل می‌شود، چون مسئولیت همه را یک نفر حمل می‌کند. مسئولیت‌پذیری وقتی پایدار است که شامل سهم خود فرد هم باشد، نه فقط نجات دیگران.