سندرم نجاتدهنده؛ غرق شدن در نجات دیگران:
«سندرم ناجی» یک الگوی روانی است که در آن ارزش خود را به نجات دیگران گره میزنیم؛ نتیجهاش فرسودگی شفقت و غرق شدن در مشکلاتی است که مال ما نیست. پژوهشها نشان میدهد کمک بدون مرز، همدلی را فرسوده و تصمیمگیری را مختل میکند. مرز نجات دادن و نابودی خود کجاست؟
راهکار:
این جمله بیشتر شبیه «قهرمانِ غرقشده» است: کسی که مسئولیت نجات همه را میکشد تا ارزشمند بماند. در روانشناسی به آن الگوی ناجی میگویند؛ جایی که کمک کردن به دیگران میشود راهی برای فرار از ترس رهاشدگی. تصویر جایگزین: نجاتدهندهٔ واقعی اول شنا کردن را بلد است، بعد دست دیگران را میگیرد؛ نه اینکه خودش را جای طناب بگذارد.