قدر فرشته های زندگی را بدانیم:
مغز برای بقا ساخته شده، نه برای خوشبختی؛ به همین خاطر سوگیری منفی باعث میشود یک رفتار بد را بیشتر از صد رفتار خوب به خاطر بسپاریم. «فرشته»ها معمولاً بیسر و صدا کمک میکنند، و چون خطرناک نیستند، دوپامین کمتری تولید میکنند و توجه ما را نمیگیرند. تحقیقات روانشناسی مثبت نشان میدهد ثبت روزانه سه قدردانی مشخص، مدار عصبی سپاسگزاری را قویتر میکند و اثرش تا ماهها باقی میماند. آخرین باری که واقعاً از یک «فرشته» تشکر کردید کی بود؟
راهکار:
این متن را میشود برعکس هم خواند: هر کدام از ما هم برای کسی فرشته هستیم؛ شاید همین حالا کسی دارد نجاتش را مدیون یک لبخند ساده از طرف توست.