رویاها فروختنیاند، رفیقها نه:
تحقیقات عصبشناختی نشون داده مغز انسان در مواجهه با تهدید اجتماعی (مثل از دست دادن رفیق) همان نواحی درد فیزیکی را فعال میکند. یعنی فروختن رویا شاید فقط یه حسرت باشه، اما فروختن رفیق واقعاً درد دارد. رفیقهایی که نخریدهای، شاید همان سرمایههای پنهاناند. چرا بعضی روابط از ارزشمندترین آرزوها هم مقاومترند؟
راهکار:
این جمله رو میشه به یه چالش دوستانه تبدیل کرد: از رفیقات بپرس «کدوم رویات رو فروختی و کدوم رفیق هنوز مونده؟» ببین چقدر خاطره و لبخند بیرون میاد.