فروپاشی خاموش: چرا با یک چای ریخته فرو میریزی؟:
از منظر عصبشناسی، گریههای هیجانی حاوی هورمونهای استرسزا مثل کورتیزول و نوراپینفرین هستند که بدن هنگام فروپاشی ناگهانی، آنها را دفع میکند. این پدیده «تغییر جهت عاطفه» نام دارد؛ وقتی ماهها بار روانی را تحمل میکنی، مغزت آگاهانه یک تهدید خنثی مثل چای ریخته را بهانه میکند تا بیخطر بارگشایی کند. جالب اینجاست که گریه روی یک اتفاق کوچک، در بزرگسالی از نظر شیمیایی از گریه بر مصیبتهای بزرگ مفیدتر است، چون حس کنترل بیشتری به فرد میدهد. آیا تابهحال فکر کردهای که آن چای واقعاً برایت چه چیزی را معنی میکرد؟
راهکار:
گریهات برای چای نیست، زنگ بیداری تمام هیجاناتی است که در آن سوی سکوت و تحمّل جمع کردهای. گاهی غم لباس کثیف از غم زخمهای زندگی حقیقیتر میشود، چون مغزت بالاخره یک بهانه امن برای تخلیه پیدا کرده.